Wat is het doel van een zaadcel?
Het doel van de reis van de zaadcellen naar de eicel is om deze te bevruchten. Om dit te doen, moet de zaadcel een lange en uitdagende weg afleggen. Dit is een van de redenen waarom het totale aantal beweeglijke zaadcellen erg belangrijk is en een belangrijke parameter voor het potentieel van een man om een zwangerschap met zijn partner te bereiken.
Fig 1
De reis van de zaadcellen naar de eicel begint met miljoenen zaadcellen die tijdens de geslachtsgemeenschap vrijkomen in het vrouwelijke voortplantingskanaal. De zaadcellen krijgen hun volledige vermogen om te zwemmen wanneer ze in het voortplantingskanaal worden geëjaculeerd. [1],[2].
Bij ejaculatie worden de zaadcellen ingesloten in een vloeistof die zaadplasma of sperma wordt genoemd. Dit is een mix van vloeistoffen uit de testes, zaadblaasjes, prostaat en de bulbourethrale klieren. De vloeistof bevat elementen die de zaadcellen beschermen tijdens hun reis naar de eicel. Het sperma wordt dikker en helpt de zaadcellen in de vrouw te blijven - zo dicht mogelijk bij de baarmoederhals, die de "poort" naar de eicel is. Er komt vloeistof uit de baarmoederhals, waardoor de zaadcellen uit het sperma naar de baarmoederhals kunnen zwemmen. Alleen de sterkste zaadcellen komen zo ver. Eenmaal door de baarmoederhals zwemmen de zaadcellen door de baarmoeder en in de eileiders, zoals te zien is in figuur 1.
Fig 2

Alleen de sterksten komen zo ver
Van de miljoenen zaadcellen die tijdens de geslachtsgemeenschap worden afgezet, hebben er maar een paar de potentie om de eileiders te bereiken. Eenmaal in de eileiders volgen de zaadcellen signalen (een proces dat chemotaxis wordt genoemd) van de ondersteunende cellen (de zogenaamde cumuluscellen) van de eicel. [3]. Onderweg ondergaan de zaadcellen een reeks biochemische en functionele veranderingen. Deze bereiden de zaadcellen voor op de bevruchting.
Uiteindelijk stuiten de zaadcellen op een barrière van cumuluscellen die de eicel omgeven. Om door deze barrière te komen, moeten de zaadcellen hun speciale 'slag' gebruiken, die bekend staat als hyperactivatie. De zaadcel moet dan een andere barrière passeren die de 'zona pellucida' wordt genoemd, een extra laag van de eicel. Om deze barrière te passeren, moeten de zaadcellen nu een proces ondergaan dat de acrosoomreactie. Daar laat een afzetting aan de bovenkant van de zaadcel enzymen vrij. Deze enzymen breken de zona pellucida-barrière af, waardoor het sperma de eicel kan binnendringen. [4], [5]. Zie afbeelding 2.
Wanneer de kop van de zaadcel in de eicel zit, laat de staart van de zaadcel los. Op dat moment wordt de zona pellucida ondoordringbaar voor andere zaadcellen.
In de eicel bereiden zowel de eicel als de zaadcel zich voor op een genetische fusie. Hierna versmelten de 23 chromosomen van respectievelijk de eicel en de zaadcel. Ze genereren de 1st cel waaruit nieuw leven ontstaat, de zygote.
Na de bevruchting beweegt de zygote door de eileider om zich vast te hechten aan de binnenwand van de baarmoeder.
Hoe zit het met tweelingen? Is de reis van het sperma naar de eicel anders?
Tweelingzwangerschappen ontstaan wanneer twee bevruchte eicellen tegelijkertijd in de baarmoeder worden geplaatst (dizygotische tweeling). Of het gebeurt wanneer één bevruchte eicel zich splitst in twee embryo's (monozygote tweeling).
Met de ExSeed Sperma test thuisbeoordelen we hoeveel zaadcellen er in een spermamonster zitten en hoeveel er zwemmen. Zoals je in deze post kunt lezen, zijn dit belangrijke parameters om te bepalen of de zaadcellen de eicel zullen bereiken.
Zoals altijd, aarzel niet om contact met ons op te nemen als je opmerkingen of vragen hebt!